Samochód FIAT Abarth 131 Rally pokazano w roku 1976, był produkowany w dwóch wersjach; wyczynowej i sportowej, do dystrybucji dla amatorów szybkiej jazdy. FIAT zachęcając do kupna własnych ewentualnych kontrahentów twierdził, że model 131 Abarth różnił się wyłącznie w 30% od modelu seryjnego Fiata 131, a zwycięstwa które model 131 Abarth osiągał zostały dobrą reklamą dla seryjnego modelu 131. Najbardziej istotną zmianą w stosunku do seryjnego 131 jest silnik przygotowany poprzez spółkę Abarth. Z seryjnego silnika został wyłącznie blok. Głowica silnika przygotowana była ze stopów lekkich, w której umieszczono dwa wałki rozrządu napędzane paskiem zębatym. Wałki rozrządu sterują 16 zaworami ustawionymi w układzie widlastym pod kątem 46°. Różny jest układ zasilania użyty w wersji sportowej i wyczynowej tego pojazdu. Pierwsza wersja posiada dwa gaźniki rodzaju Weber, jednakże druga zasilana jest za pośrednictwem mechanicznego układu wtryskowego firmy Kugelfischer. Silnik nie posiada tradycyjnej miski olejowej tylko oddzielny zbiornik zamieszczony za tylną osią pojazdów, połączony za radą długich przewodów, rozwiązanie takie jest zwane suchą miską olejową. Różnice, jakie występowały między cywilnymi wersjami 131, a wersją Abarth, obejmowały też tylne zawieszenie i układ napędowy. Abarth otrzymał niezależne zawieszenie tylne na ukośnych wahaczach (wersje cywilne miały sztywny most), kłową skrzynię biegów i mechanizm różnicowy o zwiększonym tarciu, o paru różnorakich przełożeniach podstawowych. Nadwozie sportowego samochodu ma kilka elementów z tworzyw sztucznych, w tym spojlery: przedni, tylny oraz dodatkowo zamocowany na tylnej krawędzi dachu. Wnęki kół są znacznie poszerzone, a tuż przed nimi znajdują się otwory, którymi wpada powietrze chłodzące w trakcie jazdy mechanizmy kół tylnych. Pełne nadwozie jest wzmocnione i posiada klatkę bezpieczeństwa.